ලෝකපාලක ජාතකය (Loka-pāla Jātaka)

ලෝකපාලක ජාතකය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජුගේ රාජධානියේ, ශ්‍රී වික්‍රම රජතුමා නම් මහා පරාක්‍රමවන්ත රජෙකු වැඩවසන ලදී. උන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙනගිය අතර, සියලු සත්ත්වයන්ට දයාබර වූහ. රජතුමාගේ රාජ සභාව ඉතා විචිත්‍රවත් වූ අතර, විවිධ දක්ෂතා ඇති උසස් නිලධාරීන්ගෙන් සමන්විත විය. එනමුත්, රජතුමාගේ හදවතේ එක්තරා දුකක් විය. උන්වහන්සේට සෙවනැල්ලක් මෙන් සිටි, සිය රාජ්‍යය බලාගන්නා ලෝකපාලක නම් අග්‍රාමාත්‍යවරයාණෝ, කිසිදු අයුරකින් රජතුමාට කීකරු නොවූහ. එසේ කීකරු නොවූයේ, රජතුමාගේ ආඥාවලට නොව, සිය ධර්මිෂ්ඨ පිළිවෙත්වලට අනුකූලව කටයුතු කිරීම නිසාය.

එක්තරා දිනෙක, රජතුමා සිය අග්‍රාමාත්‍යවරයාණන් කැඳවා, මෙසේ කීය:

"ලෝකපාලක, මාගේ හදවතේ එක්තරා අභිප්‍රායක් තිබේ. මාගේ රාජධානියේ, සියලු මිනිසුන්ගේ මුහුණු සිනහවෙන් දිස්වනවා දැකීමට මා කැමතියි. එබැවින්, මාගේ අණ පරිදි, සියලු වැසියන්ගේ මුහුණු වලට රත්තරන් ආලේප කරන ලෙස නියෝග කරනු. එවිට, ඔවුන්ගේ සිනහව වඩාත් දීප්තිමත් වනු ඇත."

ලෝකපාලක අග්‍රාමාත්‍යවරයාණෝ, රජුගේ වචන අසා, සිය මුහුණේ අඳුරු සෙවණැල්ලක් හටගන්නා ආකාරය දුටහ. උන්වහන්සේ සන්සුන්ව, නමුත් ස්ථීරව පිළිතුරු දුන්හ:

"මහ රජතුමනි, ඔබවහන්සේගේ අභිප්‍රාය ඉතා උතුම් එකකි. එනමුත්, මාගේ ධර්මිෂ්ඨ පිළිවෙත් වලට අනුව, මෙවැනි ක්‍රියාවක් අනුමත කළ නොහැකිය. මිනිසුන්ගේ සිනහව, ඔවුන්ගේ හදවත් වල සතුටින් උපදින මිස, රත්තරන් ආලේප කිරීමෙන් නොවේ. එසේ කිරීමෙන්, ඔවුන්ගේ ස්වාභාවික සතුට වසා දමනවා පමණක් නොව, එය බොරුවක්ද වනු ඇත. ධර්මය අනුව, සත්‍යය සහ ස්වාභාවිකත්වය ආරක්ෂා කිරීම මාගේ යුතුකමයි."

රජතුමා, ලෝකපාලකගේ පිළිතුර අසා, කෝපයෙන් පුපුරා ගියහ. රජුගේ මුහුණ රතු පැහැයට හැරුණු අතර, දෑස් ගිනි පුපුරු හෙලන්නාක් මෙන් දිස් විය.

"ලෝකපාලක! ඔබ මාගේ අණට විරුද්ධව යනවාද? ඔබ මාගේ රාජධානියේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා නොව, මාගේ සතුරා බවට පත්ව සිටිනවා. මාගේ වචනය අසා, මාගේ අණ තටමන්නට ඔබ සමත් වන්නේ කෙසේද? ඔබ මාගේ රාජ සභාවේ සිටීමට සුදුසු නැත. ඔබව වහාම රාජ සභාවෙන් පහකර, කටුක වැලි කතරට පිටුවහල් කරනු!"

රජුගේ ආඥාව අසා, සභාවේ සිටි අනෙකුත් නිලධාරීන් භීතියට පත් වූහ. ඔවුන් ලෝකපාලක දෙස බැලුවේ, යම් දිනෙක තමන්ටද මෙවැනි ඉරණමක් අත් වේදැයි සිතමිනි. එනමුත්, ලෝකපාලක අග්‍රාමාත්‍යවරයාණෝ, කිසිදු බියක්, කැලඹීමක් නැතුව, සන්සුන්ව රජුගේ ආඥාව පිළිගත්තාහ. උන්වහන්සේ රජුට වැඳ, මෙසේ කීය:

"මහ රජතුමනි, ඔබවහන්සේගේ ආඥාව මා පිළිගන්නෙමි. ධර්මය අනුව, රජුගේ ආඥාවට කීකරු වීම යටත් වැසියන්ගේ යුතුකමකි. මාගේ ධර්මිෂ්ඨ පිළිවෙත් වලට අනුව, මාගේ ක්‍රියාවන් අනුමත නොකළත්, මාගේ හදවතේ සත්‍යය සහ ධර්මය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව ඔබවහන්සේ දැනගන්න. මා වැලි කතරට යන විට, මාගේ හදවතේ කිසිදු ද්වේෂයක් නොතිබෙනු ඇත. ධර්මය මාගේ සෙවනැල්ල වනු ඇත."

ලෝකපාලක අග්‍රාමාත්‍යවරයාණෝ, රජුගේ ආඥාව පරිදි, සේවකයන් විසින් කටුක වැලි කතරට පිටුවහල් කරන ලද්දේ, කිසිදු බඩු බාහිරාදියක්ද නොමැතිවය. වැලි කතර පුළුල්, අසීමිත, සහ උණුසුම් විය. හිරු එළිය කෙළින්ම ඇද හැලෙමින්, වැලි ගොඩවල් රත් කරමින් තිබිණි. ලෝකපාලක, කිසිදු පැමිණිල්ලක් නොමැතිව, වැලි කතරේ පයින්ම ගමන් කළේය. ඔහුගේ සිතේ කිසිදු කලකිරීමක් නොවීය. ධර්මය ඔහුට ශක්තිය ලබා දුන්නේය.

දින කිහිපයකට පසු, රජතුමාට සිය අග්‍රාමාත්‍යවරයා සිහි විය. රජුගේ රාජ සභාවේ හිස්තැනක් දැනුනි. ධර්මිෂ්ඨ උපදෙස්, සත්‍යවාදී කතා, සහ කරුණාවන්ත ක්‍රියා අඩුවූ බව රජුට වැටහුණි. රජුගේ හදවතේ පසුතැවිල්ලක් ඇතිවිය. රජු සිය සේවකයන් කැඳවා, ලෝකපාලක ගැන විමසීය. සේවකයන්, ලෝකපාලක වැලි කතරට පිටුවහල් කළ බව පැවසූහ.

රජතුමා, වහාම සිය අශ්වයා පිට නැග, ලෝකපාලක සොයා වැලි කතර බලා පිටත්ව ගියහ. රජුට වැලි කතරේ ගමන් කිරීම ඉතා අපහසු විය. උණුසුම, දූවිල්ල, සහ කිසිදු ජලයක් නොමැතිකම නිසා රජු මහත් සේ පීඩා වින්දේය. කෙසේ වෙතත්, රජු සිය අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ මතකය නිසා ඉදිරියට ගියේය.

බොහෝ දුර ගමන් කිරීමෙන් පසු, රජු දුටුවේ, දුරින් වැලි කතරේ තනිව ගමන් කරමින් සිටින ලෝකපාලක අග්‍රාමාත්‍යවරයාණන්ය. ලෝකපාලක, කිසිදු පැකිලීමක් නැතිව, ඔහුගේ ධර්මිෂ්ඨ මාර්ගයේ ගමන් කරමින් සිටියේය. රජු, ඔහු දෙස බලා, සිය අශ්වයා යොදා ඔහු වෙතට ගියේය.

"ලෝකපාලක! මාගේ මිත්‍රයා! මාව ಕ್ಷමා කරන්න! මා ඔබව වැරදියට තේරුම් ගත්තා. මාගේ කෝපය නිසා, මාගේ ධර්මිෂ්ඨ උපදේශකයා අහිමි කරගන්නට ගියා. ඔබ මාගේ රාජධානියේ ආලෝකයයි. ඔබ නොමැතිව, මාගේ රාජධානිය අන්ධකාරයේ ගිලී යනු ඇත."

ලෝකපාලක, රජුගේ වචන අසා, සන්සුන්ව, නමුත් ගෞරවයෙන් රජුට පිළිතුරු දුන්නේය.

"මහ රජතුමනි, ඔබවහන්සේගේ පැමිණීම ගැන මා සතුටු වෙමි. මා කිසි දිනෙක ඔබවහන්සේට වෛර කළේ නැත. ධර්මය මට ඉගැන්නුවේ, අපගේ නායකයන්ට ගෞරව කරන ලෙසය. මාගේ ධර්මිෂ්ඨ පිළිවෙත් වලට අනුව, මාගේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම මාගේ යුතුකම විය. ඔබවහන්සේ ධර්මය තේරුම් ගත් නිසා, මාගේ හදවත සතුටු වෙයි."

රජතුමා, ලෝකපාලකගේ කාරුණික වචන අසා, මහත් සේ ස්පර්ශ වූහ. රජු, ලෝකපාලකව සිය අශ්වයා පිට නංවාගෙන, රාජධානිය බලා පිටත්ව ගියහ. රාජ සභාවට පැමිණි පසු, රජතුමා සියලු නිලධාරීන් ඉදිරියේ ලෝකපාලකගෙන් සමාව අයැද, ඔහුව නැවත අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයේ පිහිටුවීය. එතැන් සිට, රජු සහ ලෝකපාලක අතර සුහදතාව තවත් වැඩි වූ අතර, රාජධානිය ධර්මය සහ සත්‍යය මත යහමින් පාලනය විය.

ධර්මිෂ්ඨකම සහ සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමේ වැදගත්කම.

බෝසතාණන් වහන්සේ, ලෝකපාලක නම් අග්‍රාමාත්‍යවරයාණන් ලෙස උපත ලබා, ධර්මිෂ්ඨකම, සත්‍යවාදී බව, සහ නායකත්වය පිළිබඳ බාරමය.